Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Police’

Μάιος (Ξανά)

Ήρθε ο Μάιος, έγιναν οι απεργίες και ξανά είδαμε πρωτοφανή γεγονότα.

Θυμός παντού.  Μεγάλες συζητήσεις σε παρέες. Παραθέτω μια συζήτηση:

Για «μπατσοκρατία», «αστυνομικό κράτος», «φασισμό των ΜΑΤ» και τέτοια.
Και μιλάμε για τους αριστερούς, ε; Οι αναρχικές ανακοινώσεις είναι ακόμα χειρότερες.

Προφανώς και δεν έχει κανένα νόημα να διαμαρτυρηθεί κανείς εναντίων των ΜΑΤ.

Αυτό πες το στο 99% των διαμορφωτών της « εξεγερμένης» γνώμης.
Όπως έλεγε και ο Λένυ Μπρους:

That’s another big problem. People can’t separate the authority and the people who have the authority vested in them. I think you see that a lot in the demonstrations. Cause actually the people are demonstrating not against Vietnam — they’re demonstrating against the police department. Actually, against policemen. Because they have that concept — that the law and the law enforcement are one.

Ή ο Αφάρ (για το 12/2008):

H αντιαστυνομική υστερία —έτσι την ονομάζω— είναι σκέτη προπαγάνδα αποπροσανατολισμού. Παραστόχευση.

Να σας δείξω ένα εκατομμύριο καταγγελίες κατά της αστυνομικής βίας και για όλα τα θέματα. Για τα σπουδαία τίποτα —λέξι.

Παράδειγμα η παρούσα εξέγερση. Ο κακός μπάτσος —μέλος της Χρυσής Αυγής— το αστυνομοκρατούμενο κράτος της Δεξιάς – η συμφορά του εθνικισμού – και άλλα παρόμοια εξωφρενικά. Θα περίμενε κανείς ένα —έστω μικρού βαθμού— ξεχώρισμα της ήρας από το στάρι, μία ελαφρά έστω αποκατάσταση των λέξεων και των νοημάτων, μία μικρή αποκάλυψη του σημαντικού εις βάρος του ασήμαντου —μία μικρή ελάχιστη εφεύρεση κάτι ωραίου. Αντ’ αυτών, πόλεμος κατά των φαντασμάτων.

Η αιτία της εξέγερσης;  H μπουρδελοκόλαση —σε αυτό νομίζω όλοι συμφωνούμε. Ένα κοινό αίσθημα, αυτό το μπουρδέλο της διαφθοράς, της αναξιότητας, που δεν έχει κανένα περιεχόμενο και κανένα νόημα —τίποτα να υπερασπίσει ή να υπερασπισθεί — δολοφονεί ένα άσχετο και αθώο παιδί! Ο απολύτως αναίτιος θάνατος. Η εξέγερση — πριν απ όλα εναντίον του θανάτου — μεταφυσική και υπέροχη. Με σύμβολο το χριστουγεννιάτικο δένδρο των εμπόρων —που η φωτιά το μεταμόρφωσε σε δένδρο της ζωής, όπως το Υγκντρασίλ των Βορείων.

Ακόμα μια χαμένη ευκαιρία. Να ρίξετε μολότωφ στην ρηχότητά μας, την τεμπελιά μας, την μαλακία μας — τα θέλουμε όλα εύκολα στο πιάτο —, την βαρβαρότητά μας και την προπαγάνδα που οδηγεί την φωτιά στο κενό — και την οποία εν πολλοίς εμείς αναπαράγουμε.

***

Oτι είναι όλοι οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι αυτό είναι και οι μπάτσοι. Δεν ξεφεύγουν από τον γενικό κανόνα. Ούτε έχουμε καμιά ιδιαιτέρως καταπιεστική εξουσία – σαν αυτές της δυτικής Ευρώπης ώστε να χρειάζεται μία σκληρή αστυνομία για να την προστατεύσει —ούτε οι Έλληνες είναι σε καθεστώς μόνιμης επανάστασης. Αεριτζίδικα όλα, ελαφρά και ανεμόδερτα. Που να δείτε την Γαλλική, την Αγγλική ή την Γερμανική αστυνομία. Η δική μας όπως ξέρετε βρίσκεται τα τελευταία 30 χρόνια σε λευκή απεργία.

Αλλά το κυριότερο. Ζούμε σε χρόνους πρωτοφανούς παρακμής. Η απουσία της σκέψης, της κρίσης, της σοβαρής ανάλυσης των γεγονότων και των καταστάσεων – οδηγεί ένα τμήμα της αριστεράς σε πόλεμο κατά της αστυνομίας. Δεν ξέρουνε τι τους γίνεται, δεν ξέρουνε τι συμβαίνει, δεν έχουνε να προτείνουν τίποτα —και να η αστυνομία, η εύκολη λύση. Είναι τόσο γελοία η κατάσταση που ακόμα και στις πορείες για το συνταξιοδοτικό, για την ανεργία του Σκαραμαγκά, για εμπριμέ περίπτερα —πάντα και παντού— όλοι πρώτα καταγγέλλουν την αστυνομία και εκφυλίζουν κάθε συζήτηση σε συζήτηση για την αστυνομική βία. Αυτή είναι η μόνη πολιτική πράξη όλης της ανίκανης αριστεράς. Η σύγκρουση με την αστυνομία.

Αυτή η παρακμιακή κατάσταση της αλογίας και στην παρούσα εξέγερση.

Ενα σκιάχτρο που εντέλει το χρησιμοποιούν και οι άλλοι εντέχνως. Η αστυνομία, η Χρυσή Αυγή και κουρουφέξαλα. Απολύτως ψευδής εικόνα.

***

Επίσης (based on a true story in bold):
Ναι, χάσανε τον ύπνο τους.

Σημείωση. Δύο μπάτσοι, χοντροί, φαλακροί – τσιμπάνε ένα κακόμοιρο τζάνκι. Είναι γνωστός τους – τον έχουνε κουβαλήσει στην ασφάλεια 40 φορές. Την 41η – το ναρκωμένο παιδί, αρπάζει το περίστροφο του χοντρού μπάτσου, τους πυροβολεί – μπαίνει σε ένα λεωφορείο και σκοτώνει τον οδηγό. Το δικαστήριο καταδικάζει τους μπάτσους σε 6μηνη αργία. Και γίνεται χαμός. Είναι λένε ηθικοί αυτουργοί. Να τους αποτάξουνε. Να τους βάλουνε 40 χρόνια φυλακή. 60 λέγει ο εκπρόσωπος του πασοκ. 80 φωνάζει ο εκπρόσωπος του Σύριζα.

Σταματήστε τη γη να κατέβω, λέω εγώ.

Τι τρέλα είναι αυτή με τους μπάτσους ! Τι απίθανη νεοελληνική απατεωνιά, να τα βάζουμε με τους μπάτσους !

Δεν λέγω, είναι πολύ πειστικό σκιάχτρο, βολεύει στον γενικευμένο αποπροσανατολισμό – καλό εργαλείο για την προπαγάνδα τους. Ομως αυτό είναι.  Το σαμάρι, όχι ο γάϊδαρος. Η νύφη, όχι η πεθερά.

Τα παιδιά είναι μικρά λένε. Τρίχες κατσαρές. Παιδιά του Λυκείου – φοιτητές. Δεν έχουνε ακούσει τίποτα για την παγκόσμια Αυτοκρατορία ; Αυτογνωσία μηδέν ; Η θανατηφόρος εξατομίκευση, η αλλοτρίωση, η αφόρητη μοναξιά, η απουσία αληθινών σχέσεων, δεν είναι βίωμά τους ; Κανένας δεν θα σηκώσει το δάκτυλο να δείξει τον ένοχο που κρύβεται πίσω
από τις αστυνομικές ασπίδες ;

Αντ αυτού – μεταφορά της εξέγερσης σε έναν ψευδή, φανταστικό χώρο όπου εχθρός είναι το έθνος, ο νεοφασισμός, οι στρατιές της Χρυσής Αυγής και η αστυνομία !
Αμάν !.

Αλλά πού να ψάχνεις τώρα ! Να ένας μπάτσος, πιάσε μιά μολότωφ και τελειώσαμε.

***

Οπότε πράγματι,  μέχρι πότε θα πολεμάμε τα παρατράγουδα μιας κακιάς εξουσίας και όχι την ίδια την εξουσία; Τι λύσεις θα μπορούσε κανείς να προτείνει;  Ως πότε θα μαχόμαστε το σύμπτωμα και όχι την ασθένεια;

Advertisements

Read Full Post »