Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιουλίου 2012

Dreaming of Socialism

Dreaming of Socialism (Photo credit: Mohammad A. Hamama, A reflected version!)

Το βράδυ είδα ένα όνειρο. Στο όνειρό μου, διάφορα πράγματα άλλαζαν μόνα τους και έχαναν το όνομά τους.

Το κακό ξεκίνησε με κάποια αρχεία στον υπολογιστή, που έπαιρναν το όνομα «λαλά». Μετά από λίγα λεπτά, τα περισσότερα αρχεία μου είχαν τον τίτλο «λαλά». Λειτουργούσαν κανονικά όταν τα άνοιγα, αλλά είχαν όλα το ίδιο όνομα. Μέσα στο όνειρο σκέφτηκα να ανοίξω το book reader όπου παρατήρησα το ίδιο πρόβλημα. Κάποια από τα βιβλία είχαν αρχίσει να αλλάζουν τίτλο. Νόμιζα ότι ήταν κάποιος ιός, αλλά με πως είναι δυνατό να χτυπάει και το σύστημα αρχείων του υπολογιστή και εκείνο του book reader;
Ξαφνικά, παρατήρησα κάτι που με τρόμαξε! Η μάρκα του book reader είχε αλλάξει σε «Λαλά». Το ίδιο και η μάρκα του laptop. Αυτό σημαίνει, σκέφτηκα, ότι δεν είναι ιός, αλλά οι τίτλοι αλλάζουν ακόμα και στον φυσικό κόσμο. Ακόμα και σε χάρτινα βιβλία! Έντρομος, έτρεξα στη βιβλιοθήκη μου! Εκεί έχω μερικά βιβλία που έχουν ιδιαίτερη σημασία για ‘μένα και δεν ήθελα να πάθουν κάτι.

Το κακό είχε επεκταθεί κι εκεί. Ορισμένα βιβλία είχαν χάσει τον τίτλο τους, άλλα είχαν ξεχάσει τον συγγραφέα. Υπήρχε κι ένα βιβλίο που έλεγε «Λαλά, από τον Λαλά Λαλά», αλλά στα περισσότερα μπορούσες να διακρίνεις είτε τον τίτλο, είτε τον συγγραφέα. Ξαφνικά, και με έναν περίεργο τρόπο, κατάλαβα ότι οι τίτλοι σβήνονταν όταν δεν ενδιαφερόσουν γι αυτούς. Έπρεπε να ενδιαφερθώ περισσότερο για αυτά τα βιβλία αν ήθελα να τα σώσω.  Συνειδητοποίησα ότι τα περισσότερα βιβλία δεν ήξερα καν σε τι αναφέρονταν. Προσπάθησα να συγκεντρωθώ και θυμήθηκα ελάχιστα πράγματα. Άρχισα να έχω τύψεις! Εγώ ήμουν ο μοναδικός υπεύθυνος για την καταστροφή.
Έτρεξα αμέσως στους γείτονες για βοήθεια. Το διαμέρισμά μου είχε μετατραπεί σε μονοκατοικία στην εξοχή κι έπρεπε να περπατήσω για τουλάχιστον 1 χλμ. σε ένα σκονισμένο χωματόδρομο για να βρω τον πλησιέστερο γείτονα. Όταν έφτασα, το κουδούνι του έγγραφε «Λαλά Λαλά». Η γειτόνισσα μου έμοιαζε με τη δασκάλα που είχα στην 4η Δημοτικού. Δεν ξέρω πως ακριβώς, αλλά με έναν περίεργο τρόπο που συμβαίνει στα όνειρα, ήξερα ότι ήταν εκείνη. Ήθελα να της πω όλες της σκανταλιές και όλες της αντιγραφές που είχα κάνει στις ασκήσεις, έτσι για να φύγουν οι τύψεις. Αλλά δεν μπορούσα…
Το όνειρο συνεχίστηκε, αλλά δεν ήταν τόσο ενδιαφέρον από εκεί και πέρα. Μέχρι εκείνο το σημείο, όμως, μου φάνηκε ότι θα μπορούσε να κάνει μια καλή ιστορία. Ίσως, όμως, μπορείτε να τη συνεχίσετε εσείς. Αν σας βολεύει καλύτερα, μπορείτε να τη γυρίσετε λίγο πιο πίσω για να δώσετε μια διαφορετική εξέλιξη.
Advertisements

Read Full Post »