Μερικά περίεργα πράγματα που έχω προσέξει! Μπορεί άραγε κάποιος να εξηγήσει το γιατί;
Οι παρακάτω παρατηρήσεις είναι πρόχειρες και φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις, οπότε αν βρείτε και άλλες πάρα πολύ ευπρόσδεκτα!
Αρσενικά Νησιά;
Image via Wikipedia
Πάρα πολλά νησιά που ξέρω είναι γένους θηλυκού. Τα αρσενικά νησιά είναι πολύ λίγα, πολύ μικρά και βραχονησίδες. Οι εξαιρέσεις είναι τόσο μικρές που εδαφικά είναι σαν να μην υπάρχουν. Τα αρσενικά νησιά που βρήκα είναι:
- Ο Αηστράτης
- Ο Κάλαμος
- Ο Καστός (είναι και Θηλυκό)
- Ο Πεταλάς
- Ο Λαμπρινός
- Ο Σκορπιός
- Οι Λειψοί
- Οι Οθωνοί
- Οι Παξοί (και οι Αντίπαξοι φυσικά)
- Οι Πεταλιοί
- Οι Φούρνοι
- Οι Αδελφοί
Θηλυκά Ποτάμια;
Τα περισσότερα Ποτάμια είναι αρσενικά! Τα θηλυκά είναι συνήθως ρέματα και ξεροπόταμα. Τα πιο γνωστά που βρήκα είναι:
Αρσενικές Πόλεις του Εξωτερικού;
Image by joiseyshowaa via Flickr
Τα ελληνοποιημένα ονόματα ξένων πόλεων είναι είτε θηλυκά είτε Ουδέτερα. Δεν βρήκα μια πόλη του εξωτερικού που στα Ελληνικά να είναι Αρσενική! Με εξαίρεση φυσικά όταν το όνομα της πόλης είναι κάποιος άγιος (Άγιος Φραγκίσκος, …)!!!
Γιατί; Γιατί; Γιατί;
![Siena III ( The Tuscany Series) [Explore]](http://static.flickr.com/7092/7314509576_3b9283d4c0_t.jpg "Siena III ( The Tuscany Series) [Explore]")
Η νήσος
Ο ποταμός
Η πόλη
Η απάντηση του Arkin είναι καλή σαν προσπάθεια, εφόσον δεχθούμε το μοντέλο “κανόνας με εξαιρέσεις” (δηλαδή να αποδεχθούμε ότι σε κάθε κανόνα υπάρχουν περιπτώσεις που δεν τις πιάνει, αλλά είναι πεπερασμένες, και τις λέμε “εξαιρέσεις”). Θα ήθελα να την επεκτείνω: όταν μιλάμε για μια πόλη, ποτάμι ή νησί που δεν τη γνωρίζουμε καλά ή δε μας επηρεάζει ιδιαίτερα (π.χ. μια ξένη πόλη), τότε ισχύει ο κανόνας του arkin: “η πόλη της Νέας Υόρκης”, “Ο ποταμός Μισσισιπής”, “Η νήσος Κούβα”. Αντίθετα, όταν κάτι γίνεται πιο δικό μας, του δίνουμε πιο ελεύθερα κάποιο φύλο, ανάλογα το πως το “αισθανόμαστε”.
Η δική μου εκδοχή της θεωρίας προϋποθέτει ότι όταν δένεσαι περισσότερο με ένα νησί, ένα ποτάμι, αυτό το μέρος αποκτά χαρακτήρα, και αισθάνεσαι να αλληλεπιδράς μαζί του σαν να ήταν κάτι το ζωντανό και με προσωπικότητα. Αυτό δεν είναι κάτι ιδιαίτερα πρωτότυπο σαν παρατήρηση. Από πολύ παλιά οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν ως ανθρωπομορφικές οντότητες τα ποτάμια και τα νησιά, θεωρώντας τα π.χ. θεότητες. Έτσι, αν αισθάνεσαι ότι το νησί απέναντί σου είναι αρσενικό, του δίνεις αρσενικό όνομα.
Οι πόλεις, τώρα, είναι μια άλλη ιστορία. Ναι μεν είναι δικά μας δημιουργήματα, ωστόσο ξεφεύγουν από τον έλεγχό μας και φαίνεται να δημιουργούν δικό τους χαρακτήρα. Είναι πολύ δύσκολο, όμως, να αντιληφθούμε στο πετσί μας αυτό το χαρακτήρα, διότι είμαστε μέρος του μηχανισμού του. Ίσως γι αυτό να είναι τόσο σπάνιο να βρεις ξένες πόλεις με αρσενικό όνομα. Ίσως θα πρέπει να ποντάρεις σε πόλεις που ιδρύθηκαν από Έλληνες, π.χ. ο Τάραντας